Գառնիկ Շախկյան․ Լոռվա շնորհալի զավակը, ով հավերժացրեց հայ ճարտարապետության պատմությունը
Լոռվա աշխարհը հայկական մշակույթին ու գիտությանը տվել է բազմաթիվ անվանի դեմքեր։ Նրանց շարքում իր ուրույն ու անջնջելի հետքն է թողել Գառնիկ Սմբատի Շախկյանը՝ վաստակաշատ ճարտարապետ, պրոֆեսոր, հայրենագետ և Հայաստանի գիտության վաստակավոր գործիչ։ Նա իր ամբողջ կյանքն ու գործունեությունը նվիրեց հայկական ճարտարապետական ժառանգության պահպանմանն ու ուսումնասիրությանը։
Ծննդավայրը և կրթական ուղին
Գառնիկ Շախկյանը ծնվել է 1937 թվականի ապրիլի 22-ին Ալավերդու շրջանի Շնող գյուղում։ Հարազատ բնաշխարհի պատմամշակութային հարստությունն էլ կանխորոշեց նրա ապագա մասնագիտական ուղին։
1961 թ․ — Ավարտել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը և ընդունվել ասպիրանտուրա՝ «Ճարտարապետություն» մասնագիտությամբ։
1987 թ․ — Վերապատրաստման դասընթացներ է անցել Մոսկվայի ճարտարապետության ինստիտուտում։
1992 թ․ — Սովորել է ՀՀ ԳԱԱ Արվեստի ինստիտուտում։
Կենսագրության կարևոր փուլերն ու գործունեությունը
Գառնիկ Շախկյանի մասնագիտական վերելքը սկսվել է հենց հարազատ Լոռու մարզից։ Նա զբաղեցրել է պատասխանատու պաշտոններ, ինչպես նաև ծավալել ակտիվ մանկավարժական ու գիտական գործունեություն․
1961-1967 թթ․ — Եղել է Ալավերդի քաղաքի գլխավոր ճարտարապետը։
1967-1978 թթ․ — «Հայկոմուննախագիծ» ինստիտուտի գլխավոր մասնագետ, ճարտարաշինական բաժնի վարիչ։
1978 թվականից — Դասախոսել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի ճարտարապետության տեսության, պատմության և հուշարձանների վերականգնման ամբիոնում։
15 գրքի և 250-ից ավելի գիտական հոդվածների հեղինակ է։
Նշանավոր ճարտարապետական նախագծերը
Որպես ճարտարապետ՝ Գառնիկ Շախկյանը նախագծել է բազմաթիվ քաղաքացիական և հասարակական կառույցներ․
Ալավերդու քաղաքապետարանի շենքը (1975 թ․)
Ծաղկաձորի Գրողների ստեղծագործական տունը (1976 թ․) և մանկական ճամբարը (1977 թ․)
Հյուրանոցներ Արմավիր (1974 թ․) և Մարտունի (1980 թ․) քաղաքներում
Նեղուցի մատուռը (2006 թ․)
Հուշակառույցներ Ալավերդի քաղաքում, Շնող և Լճկաձոր գյուղերում, ինչպես նաև բնակելի տներ Հայաստանի տարբեր շրջաններում։
🏆 Պարգևներ, տիտղոսներ և անդամակցություն
Սոֆիայի «Բիենալե-91»-ի դափնեկիր
Հայաստանի գիտության վաստակավոր գործիչ (2012 թ․)
Հայաստանի ճարտարապետների և Հայաստանի գրողների միությունների անդամ
Հայաստանի Լեզվի գերագույն խորհրդի և Պետական մրցանակների ճարտարապետության հանձնախմբի անդամ
Գառնիկ Շախկյանի գիտական ուսումնասիրությունները վերաբերում են Լոռու ճարտարապետական դպրոցին, Օձունի եկեղեցուն և 7-9-րդ դարերի հայկական ճարտարապետությանն ու շինարարական գործին։ Նրա թողած հարուստ ժառանգությունը մինչ օրս անգնահատելի աղբյուր է հայ մշակույթի պատմաբանների ու ճարտարապետների համար։